Het is bekend dat de culturen van de wereld niet dezelfde zijn, meer dan dat, we kunnen zeggen dat elke cultuur ander is. Als het over de Marokkaanse cultuur gaat, is het duidelijk dat het heel verschillend van de Nederlandse is. Wasif Shadid, een professor emeritus van de universiteit van Tilburg, heeft in zijn werk Beeldvorming: de verborgen dimensie bij interculturele communicatie het verschil gegeven tussen de Nederlandse huwelijk en de Marokkaanse. Het verschil is dat de vrouw in de Nederlanse huwelijk heeft dezelfde rechten zoals de man en dat de vrouw in de Marokkaanse niet. Op die manier wilde professor Wasif Shadid waarschijnlijk uitleggen dat deze cultuurverschillen echt bestaan. Maar het probleem is dat de opvattingen over cultuur meestal gebaseerd op generalisaties worden. Er bestaan veel stereotypen op de Balkan zoals die dat de mensen uit Montenegro lui zijn of die dat de mensen uit Bosnië dom zijn. Maar dat is een typisch voorbeeld van generalisatie. Omdat ik vrienden in Bosnië en Montenegro heb, weet ik dat deze stereotypen niet geldig zijn. De interculturele studies kunnen dan mensen helpen om geen generalisatie meer te maken.
23 mai 2010
15 mai 2010
Deze situatie gebeurde op vrijdagmorgen en ik was thuis. Wanneer het regent, blijf ik binnen (want ik houd niet van het regen). Maar aangezien het mooi weer was, dacht ik dat ik naar buiten zou gaan. Telkens als mijn moeder thuiskwam, bracht ze gebakjes mee. Ze zei: „Andrea, je moet eerst eten, daarna mag je buiten“. Ik at terwijl mijn vader de krant las ( Hij had al gegeten) . En toen hij de krant las, rinkelde de telefoon en vernam hij het goede nieuws: Sinds mijn tante niet meer rookt, voelt ze zich beter. Omdat mijn ouders heel blij waren, wilden ze met mij naar buiten gaan. Maar ik deed alsof ik niets had gehoord. Daarom heeft hij moeder besloten dat ik geen gebakjes zou krijgen. L
28 avr. 2010
Het is bekend dat mensen al jaren trouwen en dat het huwelijk een oude institutie is. Het is blijkbaar dat de situatie door de jaren heen veranderd is. Vroeger was er een gewoonte dat de vrouw thuis zat om de huishouding te doen terwijl haar man op het werk was en geld voor beiden verdiende. Het was wat het huwelijk toen betekende en in sommige landen geldt het nog steeds. Vandaag de dag is er een heel ander begrip van deze institutie. Men denkt dat het in de meederheid van de landen gewoon is dat beiden, zowel man als vrouw, een carrière kunnen hebben. Maar is het echt zo?
1 avr. 2010
Deze reclame, waarvan ik houd, is een reclame voor Nintendo DS. Ik koos erover te praten omdat ik denk dat het één van de mooiste reclames is, het is de reclame van de groep Girls Aloud. Het decor is dergelijk om je te laten geloven dat ze thuis zijn. Er zijn 5 vrouwen in een ontvangkamer; twee zitten op de grond en de andere drie zitten op een beige sofa. Elke vrouw heeft een Nintendo DS maar in een andere kleur, Cheryl heeft een rode, Nicola een gele, Nadine een roze, Kimberley een blauwe en Sarah een witte. Ze zijn Mario kart aan het spelen en ze zijn aan het lachen terwijl ze spelen omdat Nicola op een muur in het spel stoot. Cheryl wint en de anderen zijn boos op haar maar daarna lachen ze want ze zijn niet ernstig.
24 mars 2010
16 mars 2010
Een maand geleden kreeg ik een leuke opdracht op Mod’Art. Vorige week begon ik het te doen. De opdracht was een miniwoordenboek te maken. Milica en Nenad zeggen dat het heel saai is maar ik ben het er niet mee eens. Dit woordenboek moet uit ongeveer een honderd woorden bestaan die in samenhang met mode zijn. Als ik deze woorden vind, dan hoef ik hen niet alleen naar het Frans maar ook naar het Engels te vertalen. Ik heb het al gedaan en het was niet zo moeilijk om te doen. Ik kan zelfs zeggen dat het heel interessant voor mij was. Het was leuk omdat ik van mode houd en Frans en Engels spreek. Het kan ook belangrijk voor mijn zijn als ik me met mode als modemanager bezighoud. Ja, ik ben tevreden met deze opdracht!
10 mars 2010
Ik heb een boek gelezen en ik vond een heel grappige monoloog. Ik probeerde het naar het Nederlands te vertalen:
Ik weet niet hoe het kwam. Maar laat ik bij het begin beginnen. Dat ik niet kan slapen geeft me veel tijd om na te denken. Afgelopen nacht heb ik de hele tijd liggen denken aan toen Stephen en ik elkaar op het feestje van onze gemeenschappelijke vriend James leerden kennen. Wie had toen ooit kunnen denken dat we bijna twee jaar later op het punt zouden staan om te gaan trouwen? Wat bizar. Als iemand me dat toen had verteld, dan had ik hem voor gek verklaard. Maar daar zijn we dan. En wat als ik niet naar dat feest was gegaan? Wat als ik Stephen niet had leren kennen? Wat als ik niet die warme, liefdevolle lach had gehoord die mijn hart voor hem heeft geopend? Dan zou ik nu waarschijnlijk iets hebben met een psychopaat. Een klaploper. Een witteboordencrimineel. :D
3 mars 2010
Twee of drie weken geleden ( ik weet het niet precies ) vertelde Ivana, mijn verwante, mij dat ze met Zarko ( haar vriend natuurlijk) zal trouwen! Ik ben superblij! Maar ik hoop toch dat ze geen Servische bruiloft zullen organiseren. Waarom? Het antwoord is echt simpel: Voor mij is een Servische bruiloft te “Servisch”. Ja, ik houd niet van Servische volksgebruiken en nog minder van Servische muziek. En ook kan ik niet begrijpen waarom mensen die het bruidspaar niet kennen, uitgenodigd worden. Ik vind het beter om een kleinere en intiemer bruiloft te organiseren. Toen ik in België woonde, ging ik eens naar een bruiloft want mijn moeder was een getuige. Eerst gingen we naar de kerk en daarna was er een dineetje met de naaste familie en de getuigen. Ik moet toegeven dat ik het saai vond. Maar ik was toen een kind. Nu ben ik van mening dat een kleinere beter is hoewel ik weet dat een receptie een gelegenheid voor familieleden is om kennis te maken met de familie van de aantrouwende partij. Gewoonlijk denk ik er niet over maar aangezin Ivana’s bruiloft, schoot het mij door het hoofd :D
24 févr. 2010
Vandaag heb ik naar foto’s van mijn vierde verjaardagsfeest gekeken. Ik herinnerde me iets grappig dat ik deed. Toen ik klein was, ging ik vaak naar Nederland, vooral naar Maastricht ( Ik ga er nog naartoe, ik vond deze stad heel mooi :D ). Ik was vier jaar oud toen ik daar naartoe ging en ik wilde dat mijn ouders me een klein plastieken roze stoeltje kochten. Ze hebben het gekocht voor mij en ik was superblij! Daarna zijn we een grote winkel binnengegaan die mij helemaal niet interesseerde...en dus heb ik mijn stoeltje neergezet in het midden van de winkel (maar voor een spigel natuurlijk :P ) en begon ik verhaaltjes in het Servisch te vertellen. Ik heb het verhaal over Roodkapje verteld ( het was het enige die ik in het geheel kende :p ) en ik maakte gekke gezichten. Het was heel grappig, iedereen lachte. Iedereen maakte een korte pauze om naar mij te luisteren ook al verstond men er niets van. :D
19 févr. 2010
Een paar maanden geleden vond ik een interessant artikel op het internet. Dit artikel ging over de variëteiten van het Nederlands, bepaaldelijk over Nederlands Nederlands en Belgisch Nederlands. Het begint met een vraag die de auteur van deze tekst, Johan de Caluwe, kreeg en dus probeert hij te vinden of Belgisch Nederlands en Nederlands Nederlands evenwaardig zijn. Volgens de auteur is het Algemeen Nederlands een doorsnede van deze twee variëteiten. Mijn mening is dat het moeilijk is het Algemeen Nederlands te beschrijven. Ik ben niet zeker of het het Nederlands is die alleen in Nederland wordt gebruikt. Waarom? Omdat er in Nederland vandaag de dag verschillende uitspraakvormen bestaan. Vroeger was het gemakkelijker, vind ik. Men vond dat dialecten die in Vlaanderen worden gesproken afgezaagd waren en dus waren deze dialecten niet evenwaardig met het AN. Maar nu proberen de Vlamingen hun Nederlands te verbeteren en te tonen als een gelijk variëteit van het AN. Het is waar dat er veel dialecten in Vlaanderen bestaan maar het is ook het geval in Nederland. Weten jullie misschien hoe ze ik heb erg honger in Maastricht zeggen? Of misschien wat ze liever dan op die manier in Rotterdam gebruiken? In Maastricht zeggen ze iech stik vaan d’n appetiet. En in Rotterdam gebruiken ze meer op die fiets dan op die manier. Behoren deze gezegden werkelijk tot het AN?
13 févr. 2010
Ik kan nog niet geloven wat ik gisteren heb gehoord. Eén van de beroemdste modeontwerpers heeft zelfmoord gepleegd. Alexander McQueen die 40 jaar oud was, werd op 11 februari in zijn appartement in Londen gevonden. De Britse media melden dat hij zichzelf heeft opgehangen omdat hij in een depressie vanwege de dood van zijn moeder was. Ik denk dat het een tragisch verlies is. Hij had een controversiële reputatie want het doel van zijn collecties was te choqueren en daarom werd hij vaak “hooligan van de Britse mode” genoemd. Hij was heel anders dan de andere modeontwerpers. Ik weet zeker dat hij nog steeds een grote invloed op de mode-industrie na zijn dood zal hebben. Tenminste dat hoop ik... Een officiële verklaring staat op de website: http://www.alexandermcqueen.com/