Vandaag heb ik naar foto’s van mijn vierde verjaardagsfeest gekeken. Ik herinnerde me iets grappig dat ik deed. Toen ik klein was, ging ik vaak naar Nederland, vooral naar Maastricht ( Ik ga er nog naartoe, ik vond deze stad heel mooi :D ). Ik was vier jaar oud toen ik daar naartoe ging en ik wilde dat mijn ouders me een klein plastieken roze stoeltje kochten. Ze hebben het gekocht voor mij en ik was superblij! Daarna zijn we een grote winkel binnengegaan die mij helemaal niet interesseerde...en dus heb ik mijn stoeltje neergezet in het midden van de winkel (maar voor een spigel natuurlijk :P ) en begon ik verhaaltjes in het Servisch te vertellen. Ik heb het verhaal over Roodkapje verteld ( het was het enige die ik in het geheel kende :p ) en ik maakte gekke gezichten. Het was heel grappig, iedereen lachte. Iedereen maakte een korte pauze om naar mij te luisteren ook al verstond men er niets van. :D